Η βασική διαφορά δεν είναι η τεχνολογία, αλλά οι νόμοι της φυσικής: οι θερμικοί κινητήρες έχουν φτάσει στα φυσικά τους όρια, ενώ οι ηλεκτροκινητήρες κινούνται ήδη κοντά στο μέγιστο της ενεργειακής απόδοσης
Η εξέλιξη των θερμικών κινητήρων έχει φτάσει σε εντυπωσιακά επίπεδα τις τελευταίες δεκαετίες. Με τη χρήση υπερσυμπιεστών, άμεσου ψεκασμού, μεταβλητού χρονισμού βαλβίδων και προηγμένων υλικών, οι κατασκευαστές έχουν πετύχει αποδόσεις που πριν από λίγα χρόνια θεωρούνταν αδύνατες. Κι όμως, όλα αυτά τα επιτεύγματα δεν μπορούν να ξεπεράσουν ένα βασικό εμπόδιο: τη θερμοδυναμική.
Οι θερμικοί κινητήρες, δηλαδή αυτοί που βασίζονται στην καύση καυσίμου (βενζίνης, πετρελαίου ή ακόμη και συνθετικών καυσίμων), υπόκεινται σε αυστηρούς φυσικούς περιορισμούς. Ο σημαντικότερος είναι ο κύκλος Carnot, μια θερμοδυναμική αρχή που περιγράφει το θεωρητικό μέγιστο ποσοστό μετατροπής της θερμικής ενέργειας σε μηχανική.
Αν για παράδειγμα η θερμοκρασία καύσης φτάνει τους 2.000 K και η θερμοκρασία απωλειών είναι 500 K, η θεωρητική μέγιστη απόδοση είναι 75%.
Στην πράξη όμως, αυτή η τιμή δεν επιτυγχάνεται ποτέ(Διαβάστε περισσότερα)
Οι θερμικοί κινητήρες, δηλαδή αυτοί που βασίζονται στην καύση καυσίμου (βενζίνης, πετρελαίου ή ακόμη και συνθετικών καυσίμων), υπόκεινται σε αυστηρούς φυσικούς περιορισμούς. Ο σημαντικότερος είναι ο κύκλος Carnot, μια θερμοδυναμική αρχή που περιγράφει το θεωρητικό μέγιστο ποσοστό μετατροπής της θερμικής ενέργειας σε μηχανική.
Αν για παράδειγμα η θερμοκρασία καύσης φτάνει τους 2.000 K και η θερμοκρασία απωλειών είναι 500 K, η θεωρητική μέγιστη απόδοση είναι 75%.
Στην πράξη όμως, αυτή η τιμή δεν επιτυγχάνεται ποτέ(Διαβάστε περισσότερα)
Σχόλια αναγνωστών